Biblioteka szkolna

• • • Biblioteka
    • Aktualności
    • Regulamin biblioteki SP 6
    • Wirtualny kiermasz
    • Konkursy i imprezy czytelnicze
    • Spis lektur do kl.I-III
    • Spis lektur dla kl.IV-VI
    • Nowości książkowe
    • Wywiady z nauczycielami
    • Dla nauczycieli i rodziców
    • Lektury dla kl I-III audibooki
    • Lektury dla kl.IV-V audiobooki
    • Film - Czytać każdy może ...
    • Klub Miłośników Biblioteki- Łącznicy klasowi
    • Warsztaty metodyczne Audiobooki i e-booki
    • Ankieta dotycząca audio/e-booków
    • Wyniki ankiety czytelniczej uczniów
    • Biblioteka poleca
    • Wydawnictwa specjalizujące się w książkach dla dzieci
    • Projekt edukacyjny Lubię czytać
    • Czytelnictwo
    • Patroni 2026

• • • • Patroni 2026

      • Sejm wybrał patronów roku 2026. Wśród nich są: Józef Czapski, Ignacy Daszyński, Sergiusz Piasecki, Stanisław Staszic, Mieczysław Fogg i Józef Maksymilian Ossoliński. Ponadto przyszły rok będzie rokiem Polskiego Radia, Polskiej Kolei i Profilaktyki Zdrowotnej.

         

        

        Ignacy Daszyński

        Sejm poparł w piątek uchwałę ustanawiającą rok 2026 Rokiem lgnacego Daszyńskiego. Podkreślono w niej, że przypada wówczas 160. rocznica urodzin i 90. rocznica śmierci Daszyńskiego – premiera, marszałka Sejmu i jednego z Ojców Niepodległości.

        Ignacy Daszyński, socjalista, dziennikarz i działacz polityczny, był współtwórcą odrodzonego państwa polskiego w 1918 roku. Jako premier Tymczasowego Rządu Ludowego w Lublinie zapisał się na kartach historii jako symbol walki o wolność i demokrację. Sejm przypomina, że jego idee równości, sprawiedliwości społecznej i solidarności wciąż pozostają aktualne.

        Stanisław Staszic

        Stanisław Staszic to jeden z najwybitniejszych umysłów polskiego Oświecenia. Filozof, pisarz, publicysta, działacz polityczny i społeczny, był współtwórcą najważniejszych reform końca XVIII wieku. Walczył o rozwój szkolnictwa, promował nowoczesne podejście do nauki i gospodarki. W 2026 roku mija 270. rocznica jego urodzin, co stało się bezpośrednim impulsem do ogłoszenia go jednym z patronów roku.

        Józef Maksymilian Ossoliński

        W roku 2026 przypada 200. rocznica śmierci Józefa Maksymiliana Ossolińskiego – mecenasa kultury i założyciela Zakładu Narodowego im. Ossolińskich we Lwowie. To właśnie dzięki niemu powstała jedna z najcenniejszych polskich instytucji kultury, która do dziś gromadzi i chroni bezcenne pamiątki narodowe.

        Sergiusz Piasecki

        Sergiusz Piasecki to barwna i niejednoznaczna postać. Żołnierz, konspirator, a także autor niezwykle poczytnych powieści, które na stałe weszły do kanonu literatury polskiej XX wieku. Jego twórczość, nasycona doświadczeniami granicznego życia, do dziś inspiruje kolejne pokolenia.

        Józef Czapski

        Sejm ustanowił rok 2026 Rokiem Józefa Czapskiego. Postać Czapskiego zasługuje na poznanie przez jak najszersze grona i może stanowić inspirację dla współczesnych, zwłaszcza młodych Polaków w ich drodze do polskości — tym samym europejskości – głosi uchwała.

        Józef Czapski, malarz, eseista i żołnierz, był nie tylko świadkiem, lecz także uczestnikiem dramatycznych wydarzeń XX wieku. W swojej twórczości łączył sztukę z głębokim świadectwem moralnym, przypominając o tragicznych losach polskich oficerów zamordowanych w Katyniu. Rok 2026 ma być okazją do przypomnienia jego postaci jako artysty i humanisty.

        Mieczysław Fogg

        Mieczysław Fogg był jedną z największych gwiazd polskiej estrady XX wieku. Jego charakterystyczny głos i niezapomniane piosenki towarzyszyły Polakom w czasach pokoju i wojny. Śpiewał w kawiarniach, na scenach koncertowych i w okopach Powstania Warszawskiego. Sejm uhonorował artystę w 40. rocznicę jego śmierci.

        Posłowie zdecydowali także że 2026 rok będzie rokiem Polskiego Radia w stulecie działalności; Polskiej Kolei w stulecie powołania przedsiębiorstwa Polskie Koleje Państwowe oraz Profilaktyki Zdrowotnej – uchwała Sejmu ma zwrócić uwagę na konieczność dbania o zdrowy tryb życia i wczesne wykrywanie chorób, co ma kluczowe znaczenie dla jakości i długości życia Polaków.

        Senat także wybrał patronów 2026 roku

        

        Rok 2026 Rokiem Andrzeja Wajdy w uznaniu twórczości i dokonań jednego z najwybitniejszych polskich reżyserów, współtwórcy polskiej szkoły filmowej oraz kina moralnego niepokoju, które zdefiniowały polską pamięć historyczną i współczesną tożsamość kulturową, artysty zajmującego się też reżyserią teatralną, szczególnie związanego z krakowskim Teatrem Starym i warszawskim Teatrem Powszechnym. Jak podkreślono, dzieła autora „Popiołu i diamentu” skalą artystycznych dokonań i jakością obywatelskiej postawy plasują go wśród najwybitniejszych twórców kultury polskiej XX i początków XXI w. Swą twórczością zbudował pomost pomiędzy „polskim czasem przeszłym” a teraźniejszością i przyszłością. Zarówno osobiście, jak i przez swoje dzieła Andrzej Wajda stał się ambasadorem Polski i polskiej kultury w świecie. Jego filmy weszły do kanonu arcydzieł światowego kina i stanowią bezcenny polski depozyt w archiwach dziesiątej muzy. Jako mistrz i mentor uformował całe generacje ludzi, którzy z jego praktyki artystycznej i postawy wobec świata czerpali wzorce i twórcze inspiracje. Przypomniano też inne dokonania Andrzeja Wajdy, jak na przykład powstanie Muzeum Sztuki i Techniki Japońskiej „Manggha”. Podkreślono również, że jako senator I kadencji w działaniach społecznych, politycznych i obywatelskich przekuwał w praktykę to, co postulował swoją sztuką – odpowiedzialność za Polskę, za miejsce i czas, w których żył.

        Rokiem Błogosławionej Matki Elżbiety Róży Czackiej – prekursorki polskiej tyflologii przypomniano dokonania tej niewidomej Matki niewidomych. Była m.in. założycielką Zgromadzenia Sióstr Franciszkanek Służebnic Krzyża, powołanych do służby osobom ociemniałym i do wynagradzania Bogu za duchową ślepotę ludzi, oraz krzewicielką polskiej tyflologii – nauki o niewidomych. Jest błogosławioną Kościoła katolickiego, beatyfikowaną 12 września 2021 r. „Całe życie Matki Czackiej to służba” – podkreślili senatorowie. W 1910 r. z własnych funduszy założyła schronisko dla niewidomych w Warszawie, przekształcone następnie w Towarzystwo Opieki nad Ociemniałymi. Jako pierwsza w Polsce rozpoczęła opracowywanie i wprowadzanie zakrojonej na szeroką skalę systemowej opieki nad niewidomymi. Założyła szkołę powszechną, ochronkę, bibliotekę i dom opieki dla starszych ociemniałych kobiet. Prowadziła też warsztaty umożliwiające osobom ociemniałym zdobywanie praktycznych umiejętności, w tym warsztaty zawodowe dla ociemniałych mężczyzn. W podwarszawskich Laskach stworzyła ośrodek pomocy ociemniałym. W uznaniu wybitnych zasług dla osób niewidomych prezydent Stanisław Wojciechowski odznaczył Matkę Czacką Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski, prezydent Ignacy Mościcki wręczył jej Złoty Krzyż Zasługi, a prezydent Lech Kaczyński pośmiertnie odznaczył Krzyżem Wielkim Orderu Odrodzenia Polski.

        Rok 2026 Rokiem Jerzego Giedroycia, Senat oddaje hołd jednemu z najważniejszych myślicieli politycznych XX w. Senatorowie są przekonani, że obchody Roku będą okazją do przypomnienia tego, że Giedroyć całe swoje życie poświęcił sprawie niepodległości Polski – Polski tolerancyjnej i nowoczesnej, ale też szanującej własne tradycje narodowe. „Dziedzictwo Jerzego Giedroycia trwa w pamięci kolejnych pokoleń, a idee promowane przez niego są nadal inspiracją dla współczesnych intelektualistów i twórców” – czytamy w uchwale. Senatorowie podkreślają, że jako założyciel i redaktor naczelny paryskiej „Kultury” oraz wieloletni współpracownik wielu polskich i międzynarodowych instytucji Giedroyć przyczynił się do kształtowania polskiej myśli politycznej oraz promowania idei wolnościowych i demokratycznych w kraju i na świecie. Jak przypomnieli, w 2026 r. przypada 80. rocznica założenia przez niego wydawnictwa „Instytut Literacki” w Rzymie, które było ważnym ośrodkiem życia intelektualnego i kulturalnego Polonii oraz miejscem publikacji wielu istotnych dzieł literackich i naukowych. Z kolei 20 czerwca 1947 r. ukazał się pierwszy numer „Kultury”, jednego z najważniejszych czasopism polskiej emigracji, którego założycielem też był Giedroyć. Celem „Kultury” było nie tylko dokumentowanie rzeczywistości politycznej, lecz także kształtowanie opinii publicznej oraz promowanie pluralizmu i tolerancji. Jerzy Giedroyć i jego współpracownicy propagowali koncepcję „Polski w Europie”, podkreślając znaczenie współpracy z sąsiadami, w tym z wolnymi Ukrainą, Litwą i Białorusią. W ten sposób „Kultura” stawała się głosem w sprawie przyszłości Polski i jej miejsca w Europie.

        Z okazji 100-lecia nadania Gdyni praw miejskich Senat ustanowił rok 2026 Rokiem Miasta Gdyni. Senatorowie chcą w ten sposób docenić „ogromną rolę i kluczowe znaczenie miasta w rozwoju gospodarczym naszej ojczyzny oraz przemianach ustrojowych”. W uchwale przypomniano historię tego niezwykłego miasta, „symbolu dynamicznego rozwoju gospodarczego i nowoczesności w polskiej historii”, od czasu jego budowy i uzyskania praw miejskich w 1926 r., przez okres rozkwitu w latach 30. XX w., tragedię II wojny światowej, wydarzenia Grudnia ‘70, aż po współczesność. W uchwale czytamy, że po odzyskaniu niepodległości w 1918 r. budowa niezależnego i nowoczesnego portu stała się jednym z priorytetów ówczesnych władz. 23 września 1922 r. Sejm Ustawodawczy II Rzeczypospolitej przyjął ustawę o budowie portu w Gdyni. Tak rozpoczęła się transformacja małej wioski rybackiej w prężnie rozwijające się miasto z jednym z najnowocześniejszych i największych portów morskich na Bałtyku i w Europie. W latach 30. XX w., nazywanych „złotą erą” Gdyni, port rocznie obsługiwał ponad 6 tys. statków, rozwijał się przemysł stoczniowy, działała Państwowa Szkoła Morska kształcąca przyszłych oficerów marynarki. W 1936 r. miasto liczyło ponad 100 tys. mieszkańców. Dziś Gdynia liczy blisko ćwierć miliona mieszkańców i łączy w sobie historyczny urok z nowoczesnością. „Niech rok 2026 będzie czasem przypomnienia wyjątkowej historii Gdyni, która powstała w wyniku urzeczywistnienia wizjonerskich planów budowniczych II Rzeczypospolitej wybudowania nowego miasta nad morzem, czasem przybliżenia losów Kaszubów, którym przyszło współdzielić ziemie ojców z rodakami napływającymi z różnych zakątków kraju, oraz czasem tworzenia impulsu do dalszego kreatywnego rozwoju, z poszanowaniem dotychczasowych osiągnięć i tradycji”.

        Senatorowie zdecydowali, że w 50. rocznicę wydarzeń z 25 czerwca 1976 r. w Radomiu, Ursusie i Płocku Rok 2026 bedzie rokiem Robotniczych Protestów Czerwca 1976. Przypominając tamte wydarzenia, podkreślili, że największym dramatem, przy brutalnym spacyfikowaniu manifestujących, nie było użycie milicyjnych pałek, petard gazowych, czy armatek wodnych, a fakt, że „brat wystąpił przeciwko bratu”. Represje najmocniej dotknęły Radom, który do dziś musi mierzyć się z konsekwencjami decyzji podjętych w 1976 r. Po protestach zatrzymano ponad 900 osób. Większość z nich straciła pracę, doświadczyła tortur, w tym osławionych „ścieżek zdrowia”, a także była więziona. „Naszym obowiązkiem jest przekazanie kolejnym pokoleniom prawdy historycznej o tamtych wydarzeniach. Totalitarna władza przez lata czyniła wszystko, aby umniejszyć ich znaczenie, a bohaterów przedstawić jako bandytów i chuliganów” – zaznaczyli senatorowie. Według nich uchwała Senatu ma szczególne znaczenie w przywracaniu należnego miejsca wydarzeniom Czerwca 1976, a jednocześnie zauważa „piękno tamtych dni, które podkreśla rodząca się wtedy solidarność pomiędzy różnymi grupami społecznymi w dążeniu do ludzkiej godności i pełni wolności”. Senatorowie przypomnieli, że po wydarzeniach czerwcowych powstał Komitet Obrony Robotników, a w 1977 r. – Ruch Obrony Praw Człowieka i Obywatela. W uchwale Senat składa hołd wszystkim ofiarom represji, ich rodzinom oraz każdemu kto z odwagą i wiarą w niepodległą Polskę brał udział w manifestacjach w całym kraju. „Wyrażamy wdzięczność wszystkim, którzy nieśli pomoc ludziom skrzywdzonym. Nauka płynąca z ofiary poniesionej przez polskich robotników protestujących w czerwcu 1976 r. nakazuje nam zachowanie szczególnej troski o sprawiedliwość społeczną, naukę patriotyzmu i umiłowanie wolności” .